Zie ginds komt de stoomboot uit ......????

Hoewel de Sint pas kort geleden in Almere was gearriveerd, had hij toch nog even de tijd genomen om op zaterdag 29 november in Castelldefels langs te komen, wat best knap is voor zo'n oude man.



Jikke had voor de gelegenheid haar mooiste pakje aangetrokken en was daar best trots op.



Het was erg druk en gezellig, volgens mij was ongeveer de hele NL vereniging Barcelona aanwezig, in ieder geval iedereen met kinderen. Er stonden pepernoten en schuimpjes op alle tafels, terwijl de Sint de kinderen in groepjes bij zich liet komen. Aangezien Jikke in de groep van 2-3 zat, moesten we even wachten voordat zij aan de beurt was om haar kadootje in ontvangst te mogen nemen.

Nadat Jikke aan Sinterklaas een hele mooie tekening had gegeven, kreeg ze een groot pakket.



Wat zou daar nou in zitten? Binnen no-time was het pakket van de verpakking ontdaan en wat kwam daar tevoorschijn? Kijk maar:



Het was al met al een erg geslaagd Sinterklaasfeest, hartelijk dank aan de NL vereniging Barcelona voor de goede organisatie, en leuk om op deze manier wat andere Nederlanders in Spanje te leren kennen.

En Sinterklaas, tot volgend jaar!

Gehavende kip met sla

Sinds Jikke op guardería "El Niu" zit, ontvangen we iedere dag wel informatie over het een en ander. Helaas is deze informatie altijd in het Catalaans geschreven en aangezien mijn PT-er (persoonlijke tolk "Jaco") wel het Spaans maar niet het Catalaans beheerst, ben ik dikke vrienden geworden met Google-taalhulpmiddelen.

Gisteren kreeg ik het middagmenu voor de komende weken en vandaag was het de eerste dag dat Jikke zal overblijven op "El Niu", dus is even kijken op Google wat ze te eten zou krijgen.

"Pollastre arrebossat amb enciam"

oftewel

"Gehavende kip met sla"

Toen ik Jikke aan het eind van de dag ophaalde en haar vroeg of ze ’s middags lekker gegeten had, zei ze volmondig: Si.

OK, dat we moeten proberen te integreren is nog daaraan toe, maar ik houd het voorlopig toch nog even bij een kipfileetje.

Weer naar het kinderdagverblijf

In Spanje heb je minstens twee soorten kinderdagverblijven. In de ludoteca, of speel-o-theek, kun je als ouder op ieder moment gedurende de dag je kind langsbrengen. Aan het einde van iedere maand krijg je een urenoverzicht en betaal je voor de gebruikte uren.

Ook is er de guardería, deze heeft meer een schoolopzet. Kinderen komen - als het goed is - terecht in een groep kinderen van ongeveer dezelfde leeftijd. Er is voor iedere dag een ander "programma" met activiteiten, zoals gym, muziek, spelen, schilderen, etc. Bij een guardería is het de bedoeling dat je je kind 5 hele dagen per week brengt, je betaalt daar ook gewoon voor, en als je je kind minder wilt brengen moet je dat zelf weten maar geld terug krijg je niet... Een guardería is meestal dan ook stukken duurder dan een ludoteca.

Voor Jikke hadden we daarom in eerste instantie gekozen voor de ludoteca, La Lluna. Op maandag 17 november togen we daarom met zijn drietjes, Jaco had de dag vrij genomen, naar La Lluna om Jikke daar een uurtje te brengen. De eerst dagen is de periode van "adaptación" en breng je je kind steeds wat langer om te wennen. Wat ons gelijk opviel was dat er maar twee leidsters waren op wel 20 kinderen, variërend van 0-3, en het leek er niet echt op alsof ze de boel in de hand hadden. We haalden Jikke een uurtje later dan ook met gemengde gevoelens op, het was echter prima gegaan.

Op dinsdag was het ook al ontzettend onrustig, omdat mensen de hele dag hun kind kunnen halen en brengen. Hoewel Jikke het redelijk naar haar zin leek te hebben, vonden we het toch te druk en te weinig aandacht voor de kinderen daar, en er was bovendien geen buitenruimte, dus buitenspelen was er niet bij. Jikke daar een hele dag brengen was dan ook niet echt een optie.

Daarom zijn we op woensdag toch maar naar een guardería gegaan, El Niu, die we al eerder hadden bezocht en waar we een goede indruk van hadden. Voor Jikke was het wel weer even wennen, maar ze heeft het daar tot nu toe prima naar haar zin, speelt lekker buiten en kan goed opschieten met de andere kinderen. Ze heeft bovendien een leuke schort aan als ze daar is, en ze heeft haar eigen rugzakje met spulletjes.

Bij El Niu zit Jikke in de groep van de Tortugas (schildpadden). Iedereen in de groep staat op een grote poster:



En zoals je kunt zien zit het met de speelruimte en de toestellen wel goed, Jikke hoeft zich hier niet te vervelen.

Castelldefels, here we come!

Eindelijk was het dan zover, na nog 2 weken zwoegen om alles op orde te krijgen in ons appartement en diverse administratieve afhandelingen, vertrokken we vrijdagmiddag 14 november met 2 volgeladen auto’s, Freek met de reisbench van Blafke in de ene auto, en mam, Jikke, Blafke en ik met onze koffers in de andere auto, naar Schiphol voor onze vlucht naar Barcelona.

Op Schiphol konden we gelijk inchecken, maar alvorens ik mijn instapkaart kreeg moest ik eerst nog even apart gaan aftikken voor de ietwat teveel (over)bagage!



Na Blafke afgeleverd te hebben bij de balie "afwijkende bagage" (arme Blaffie) en afscheid te hebben genomen van mam en Freek, begon ons avontuur met een hele lange wandeling naar gate D85. Daar aangekomen konden we direct het vliegtuig in en even later hingen we al in de lucht op weg naar Barcelona.

Aangekomen in Barcelona hadden we wederom weer een lange wandeling voor de boeg, alleen dit keer omdat we naar de verkeerde uitgang waren gelopen. Toen Jikke en ik eindelijk bij de bagageband aankwamen, was Blafke al uit het ruim gehaald en had ze, nog steeds in haar bench, er al enkele rondjes op de bagageband opzitten!

Jac stond ons al op te wachten en toen was het inladen geblazen. Omdat niet alles in onze eigen auto paste, heb ik met een paar koffers een taxi genomen terwijl Jac met Jikke, Blafke en de overige koffers naar huis reed. Die middag had Jac onze spullen al vanuit het hotel verhuisd naar ons appartement. Eenmaal allemaal in Castelldefels aangekomen namen we eerst maar eens een wijntje, wat fijn om weer met zijn allen samen te zijn.